I'm dreaming of a white Christmas...
Kerstmis in Australië.....
Wat kan iets onverwachts je zo verrassen! Een week geleden had ik nog geen flauw idee hoe mijn kerst eruit zou zien. Allereerst stond ik bij mijn oude baan in het hotel sowieso ingepland om de hele kerst te werken dus plannen had ik niet gemaakt. Verder had ik ook eigenlijk niemand om kerst mee te vieren dus ik vond werken al lang fijn!
Maar toen besloten Josje en Simone om de kerst in Melbourne te vieren en had ik ineens vrij met de kerst! Met 2 Limburgse meiden kerst vieren, gezelligheid!!! We besloten om met ons drietjes op kerstavond gewoon wat hapjes te maken en bij mooi weer in de tuin te zitten met onze berg eten en een grote hoeveelheid wijn. Dus wij naar de Aldi (jahaa, die heb je echt overal!!!) en flink ingeslagen...echt flink...we konden een weeshuis voeren volgens mij...garnalen, zalm met kruidenkaas, tortillachips met kaas, tomaat-mozarella, aardappelsalade, brood, champignons in de oven, gehaktballetjes in tomatensaus...etc etc etc...Letterlijk 'Vreten op aarde'.....
Onze tapas-tafel (en dit was lang niet alles!!)
Toen bleek dat mijn Duitse huisgenootje Katja ook geen plannen had, dus die werd uitgenodigd. Toen volgden ook Candy en Charlotte, de twee nieuwe Franse huisgenootjes, en ook Karl de huisbaas bleek geen plannen te hebben! Binnen 24 uur was ons partijtje dus van 3 naar 7 gegroeid! Kijk, dat begint ergens op te lijken!
's Middags tijdens de voorbereidingen met Simone in plaats van kerstnummers het hele repertoire van Kinderen voor Kinderen de revue laten passeren....'Mijn Miepie heeft een vogel opgegeten..' was de favoriet! (Voor diegenen die dit nummer niet kennen, wil ik dat tzt wel een keer herhalen)...
Uiteindelijk zaten we kerstavond met 9 man (nog 2 toegevoegde Fransen) in de tuin en werd onze ongeplande kerstavond een gezellig eet- en drinkfestijn! Echt supergezellig, maar het kerstgevoel ontbrak nog een beetje...het blijft immers raar om op 24 december in de tuin in je tshirtje te kunnen ziten om 11 uur 's avonds....Aan het einde van ons diner waren we allemaal, zoals we het omschreven, 9 maanden zwanger, zo vol zaten we...
In de tuin!
Met Hael en Stramproy
Karl de Chef
Vanaf t dak
Chocolade toetje!!
Met Katja
De zelfgemaakte kerstwens van Candy en Katja
Om middernacht zijn we, om in de kerststemming te komen, met zijn allen naar de nachtmis in de Kathedraal geweest, die echt zo bomvol zat dat er mensen op de grond zaten en op de trappen!! 
Naar de nachtmis
Tijdens de nachtmis
Ondanks dat we uit volle borst met de Engelse kerstnummers mee hebben gezongen en dat het een geweldige avond was, is het nog niet echt kerst...het blijft een zomerse avond gevoel...
Na het succes van kerstavond was ook 1e kerstdag 2008 een absoluut onverwachte en geslaagde dag.. Karl's vriend Gary, een wat excentrieke man van een jaar of 60 had ons uitgenodigd ombij hem te komen lunchen. Dus met 7 backpackers en Karl naar zijn prachtig oud huis net buiten Melbourne. Gary had pas 1 dag vantevoren gehoord dat Karl niet alleen kwam maar met 7 extra mensen, maar hij had echt een geweldige lunch klaargemaakt!! De tafel was prachtig gedekt in een kamer met veel donker hout en oude meubels, het leek net een of ander landgoed! We hebben de hele middag lekker binnen en buiten gezeten en heerlijk getafeld; kreeftenravioli, kalkoen, ham, aardappelen, boontjes en cranberrysaus en een echte christmaspudding na....echt heerlijk! Na het eten hebben we nog heerlijk in de tuin gezeten en kwamen er nog wat buren langs om een kerstwens te brengen...
Het huis van Gary
In de tuin bij Gary
Borrelen in de tuin
Een prachtig gedekte tafel!
Het hoofdgerecht
Statiefoto
Met zijn allen
De chef snijdt de Christmaspudding aan.
Gary was een geweldige gastheer en ik voelde me ontzettend dankbaar dat een wildvreemde je zomaar uitnodigd tijdens kerst en dan gehele belangenloos zo'n lunch voor je klaarmaakt...
Die avond hebben we niet veel meer gedaan want na 2 dagen eten waren we helemaal gaar...ik heb nog een poging gedaan om te gaan stappen maar kon er niet meer inkomen...
2e Kerstdag was weer een hele andere aparte ervaring...Het heet hier dus 'Boxing Day' en dat komt doordat er op 2e kerstdag flink geshopt wordt en veel mensen hun gekregen kadootjes gaan ruilen als ze die niet leuk vinden...ja serieus, is dat niet triest?? Nou, er lopen dan in Melbourne een hele hoop ontevreden lui rond, want het leek alsof heel Melbourne in de stad was, alle 3,7 miljoen! Eerlijk waar, ik houd er al niet van om te gaan winkelen op zaterdag maar dit sloeg echt alles! Je kon geen stap verzetten op straat, laat staan in de winkels! Rijen voor de winkels om zelfs maar binnen te komen, dat gaat toch nergens meer over!! No way dat ik ook maar een kwartier ga wachten om zelfs maar een winkel in te komen!!! En kopen dat ze doen, die lui! Echt ongeloofelijk, je verwacht dat ze blut zijn nadat ze kadootjes hebben gekocht met de kerst, maar er wordt echt grof geld uitgegeven. Er wordt overal geadverteerd met mega-kortingen maar ik vond t zwaar tegenvallen...we werden er eerderlichtelijk aggressief van, dat gevecht om ook maar de straat over te steken zonder omver gelopen te worden..we zijn dan ook na een paar winkels afgetaaid want het was gewoon echt niet leuk...
's Avons was het tijd voor een filmpje... En niet gewoon in de bios...nee dat zou niet orginieel zijn! Met Katja en een paar van haar vrienden ben ik naar een heuse Mamma Mia Sing-Along geweest in de Botanical Gardens! In de Botanische Tuinen van Melbourne is regelmatig een openlucht bioscoop waarbij je met je picknickmand vol eten en drinken op een dekentje film kunt kijken. Kijk, da's niet verkeerd toch? En nu was dat Mamma Mia, de musical, met ondertiteling bij de liedjes zodat we goed konden meeblèren!!! Geweldig! De heren schaamden zich volgens mij behoorlijk voor ons maar dat boeide ons niet!! Waterloo....Dancing Queen, Fernando, en natuurlijk Mamma Mia, alle bekende nummers kwamen voorbij! Echt, ik wil nog eens!!!
Om een uur of 23 was het afgelopen en zijn we hees maar voldaan naar huis gegaan...
Meeblèren!!!
Met een wijntje en een biertje erbij....
Wachten tot het donker wordt.
Een mooie afsluiter van een geweldige kerst. Zonder kerstgevoel dan wel, want het moet in mijn beleving voor een echte kerst toch gewoon koud, guur, het liefst wit (maar in Nederland betekent dat gewoon nat) zijn....Maar een prachtige ervaring rijker en aan jullie allemaal vanuit een vreselijk warm (we tellen vandaag 30 graden):
Merry Xmas!!
Hotel Facade
Tja, ik ben aan het werk dus waar schrijf je dan over???? Juist...Ook hier zijn er werkperikelen te melden...
Junior Suite
Pool
Studio
Zoals ik eerder al had aangegeven had ik werk gevonden als receptioniste in het hotel aan de overkant van de straat, letterlijk... Ik kan‘s morgens de gordijnen opendoen en zien waar ik die dag 8 uur moet werken...het heeft zijn voordelen maar thuis zou ik toch niet zo dicht bij mijn werk willen wonen. Maar daar hoef ik me nu niet langer druk over te maken want ik heb een andere baan!!!! Waaaat??? Jahaa, dat gaat snel he!
Ik zal het even kort samenvatten:
Ongeveer 1,5 week geleden kreeg ik een mail van een bedrijf dat mijn advertentie op internet had zien staan. Ik teruggebeld, bleek het een baan te zijn voor 3 dagen, en‘s nachts (!) maar tegen $23.00 per uur, wat $6.00 per uur meer is dan ik nu krijg! Interessant...nu waren 3 dagen niet genoeg maar ik ben toch maar met ze gaan praten, je weet tenslotte nooit waar het goed voor is. Leuk gesprek, leuk bedrijf ook, maar 3 dagen zouden echt 3 dagen blijven...Dus maar nee gezegd...Tot 2 dagen geleden! Ineens had ik een voicemail dat er iemand had opgezegd en dat ze nu een positie voor 5 dagen beschikbaar hadden en dat ze mij daarvoor wilden hebben! Excellent!!!
Tja, het baantje bij het hotel was wel erg makkelijk en handig zo vlakbij, maar er waren nu al dingen waaraan ik me ergerde, zoals de slechte communicatie, de totale onprofessionaliteit en het geklaag door bijna iedereen over bijna iedereen. Echt, geloof me, ik heb nog nooit zoiets meegemaakt, maar iedereen 'bitcht' (de meeste mannen in het hotel zijn homo en die kunnen er wat van, trust me!!) over iedereen en speciaal over het management!! En die 'bitchen' weer over de directrice, enz enz enz...De sfeer is gewoon heel negatief en niemand kan het ook maar iets schelen wat er in het hotel gebeurt...
Bovendien heeft het concept van een bureau voor Mystery Shoppers (zie verderop) me altijd wel geboeid, al heb ik daar nooit wat mee gedaan na de Hotelschool. Ik zie het dus maar als een teken ofzo..bovendien moet je eens wat nieuws proberen in je leven en 's nachts werken zal op zijn minst een uitdaging worden!
Dus ik meteen bij het hotel opgezegd. Ok, wel lullig zo vlak voor kerst maar er zou sowieso een nieuwe werknemer beginnen dus ze konden het wel oplossen. Wel kreeg ik van de Excecutive Manager Rajeev, die ik pas 1x gezien had, het aanbod om die $6,- zwart bij te leggen! Dat zou betekenen dat ik meer zou gaan verdienen in het hotel dan mijn eigen Duty Manager! Aangezien ik niet met de situatie wilde rondlopen waarin je scheve gezichten krijgt, heb ik dat afgeslagen.
Gelukkig regaeerden mijn collega's en Duty Manager erg goed en mag ik nog gewoon met ze mee gaan stappen op "Girls Night out" (oftewel ik met de rest alleen maar homo's, dat wordt lachen!!!)
En nu begin ik dus bij Gapbuster! 
Gapbuster
Zij meten klantenervaringen in bedrijven door er mystery shoppers op af te sturen en helpen daarna de klant hun service te verbeteren. Ik kom te werken op de Nederlandse markt, wat betekent dat ik dus de hele tijd Nederlands spreek en schrijf! En vandaar dus het nachtwerk. Ik werk van 22.30-06.40 met daarin een half uurtje pauze. Het zal wel behoorlijk wennen worden maar ik moet zeggen dat ik er wel veel zin in heb!
Ik houd jullie in ieder geval op de hoogte!!!
Great Ocean Road & Grampians
Omdat ik toch alweer 2 hele weken op 1 plek was, was het weer eens tijd voor een uitstapje! ;)
Iris (voor diegenen die haar niet kennen, ik ken haar van het stappen bij de Jill en via haar vriend Kevin) was in Melbourne en dus hadden we samen gepland om de Great Ocean Road en The Grampians te doen! Gezelligheid, 4 hele dagen Limburgs beppen!!
Dag 1:
Na goed en wel 2 hele dagen gewerkt te hebben (tja, je moet even langzaam opstarten als je 3 maanden niet gewerkt hebt..), vertrokken we op donderdag de 27e november we vanuit Melbourne richting Torquay, waar de GOR start. Bij het visitors centre aldaar hadden we ons laten informeren dat we de GOR in 2 dagen wel zouden redden maar op dag 1 niet meer dan 80km zouden rijden...Eigenwijs als we zijn, geloofden we daar niks van " Yeah right, dat kan echt wel sneller!!" En dus gingen we op pad....
Op weg!!
Al na 5 minuten kwamen we bij ons 1e stoppunt op de kaart; Bells Beach, Australie's meest beroemde surfstrand. De golven waren naar ons inzicht best goed maar de surfdudes waren het niet met ons eens want ze lieten alle golven aan zich voorbijgaan...nou ja! Dus reden we maar weer verder...tot we een auto aan de kant van de weg zagen, en waar er mensen met een fotocamera langs de weg staan, is er wat te zien! En ja hoor, een flinke Echidna wilde de weg oversteken. Na een stuk of 80 foto's hebben we hem maar veilig helpen oversteken, door de hem aan 2 kanten te flankeren en tegenmoetkomende auto's te waarschuwen..(Steve Irwin zou trots op ons zijn!)
Echidna
De volgende stop, bij Angleesa Golf Course zouden we wel 1000 kangeroes moeten zien, maar die waren zeker allemaal tegelijk ergens anders, want waar wij waren, waren zij niet! Dus maar weer verder...
In Lorne hadden we even pauze voordat we naar de Eskrine Falls reden, een prachtige waterval. Onderweg naar boven vanaf de voet van de waterval, zien we nog een zwarte slang wegkruipen...die we helaas niet hebben kunnen identificeren of fotograferen...we gaan er maar van uit dat ie heeel giftg was... ;)
Erskine Falls
Erskine Falls
Hierna gaan we naar Teddy's Lookout, een van de bekendste vergezichten over de GOR. Op de weg terug naar het carpark verlopen we ons echter een beetje (tja, we blijven vrouwen...) waardoor we weer een heel stuk omhoog moeten klimmen terwijl we worden aangevallen door een stuk of 80 vliegen...
Teddy's Lookout
Hierna is het voor mij tijd om achter het stuur te kruipen en voor de 1e keer in mijn leven met een auto met versnellingspook (in Maleisie hadden we een automatic) aan de linkerkant van de weg te rijden!! De versnellingen zitten overigens gewoon in "nederlandse" volgorde dus dat viel dan weer mee, maar voor de rest was bijna alles andersom, met het gevolg dat je in plaats van je richtingsaanwijzer, de ruitenwissers aandoet...Na enig geklungel gaat het langzaam beter, maar dan ineens zien we een koala met joey op de rug de weg oversteken! Ik zet de auto aan de kant van de weg en voor ik goed en wel heb bedacht aan welke kant ik de veiligheidsgordel moet losmaken, heeft Iris al een de handrem getrokken en staat al midden op de weg foto's te maken!!!
Mamma met Joey
P.S. Wist u dat....
Van bijna alle buideldieren in Australië de babies "Joeys" worden genoemd?
Dat behalve vogels en reptielen bijna alle Australische inheemse dieren buideldieren zijn???
Hierna rijden we verder langs Apollo Bay naar het Great Otway National Park, waar we besluiten een camping te nemen. Toch een hele 20km verder gekomen dan wat ze hadden gezegd..lekker puh!!!
Voordat we op de camping aankomen willen we eerst alvast naar het Lighthouse rijden maar daar komen we niet meer aan vandaag...langs de kant staan wederom mensen met camera's en zien we wel 8 koala's in de bomen!!! Geweldig!!
Koala!
Met de Koala op de foto
Op een gegeven moment komen er ook een paar Duitsers die meer foto's maakten van Iris en mij dan de koala's...beetje vieze oude mannen...brrrr...
Opeens zei Iris tegen mij: "Hoor je die varkens?" Ik dacht serieus even dat ze het over die enge mannen had dus ik zei: "Die Duitsers?".... Maar toen hoorde ik het ook; een geluid van een wild zwijn ofzo, een behoorlijk geknor!!! Hmmm, maar niet verder het bos inlopen dus.....
Na onze lange fotosessie met de enge mannen...ehm....koala's, zijn we maar naar de camping gereden. Daar hebben we ons bedje klaargemaakt. De 2e en 3e bank van het busje werden naar beneden geklapt, de spullen in een tentje ernaast, en voilà, het bedje is klaar! Opeens hoorden we het geknor weer, en wat bleek: De Koala's maken dat geluid!!!! Na ja zeg!!! Wij helemaal in een deuk natuurlijk omdat we echt dachten dat er wilde zwijnen rondliepen terwijl het gewoon die lieve, zachte koala's waren!!
's Avonds hebben we gekookt en bij een kampvuurtje marshmellows gegeten, samen met Josje en Simone uit Heel (zowaar!!) en 2 Nederlandse jongens met wie zij reisden. Ook hebben we nog een possum gezien die door Iris helemaal blind gefotografeerd werd totdat hij er niet meer tegenkon en er vandoor ging, haha!
Possum
Aan t kampvuur hebben we de bus van Iris ook nog maar omgedoopt tot "Sjra", hij moest volgens Josje en Simone toch wel een naam hebben en dan natuurlijk een Remunjse!
Bij t kampvuur
Dag 2:
We hebben we onze spullen ingepakt en zijn we verder gegaan, deel 2 van de GOR. Eerst maar naar het Lighthouse, vanwaar we een prachtig uitzicht over de kustlijn hadden. 
Cape Otway Lighthouse
Beneden worden we wederom half opgevreten door een zwerm vliegen..De vliegen hier zijn behoorlijk irritant, ze vinden het erg leuk om in je oren te zitten, bij je ogen en neus en mond...ze hebben er hier zelfs een uitdrukking voor als je ze weg probeert te 'zwaaien' : "The Australian Salute"... Zoals Simone het verwoordde: we denken er inmiddels sterk over een clubje op te richten; "respect voor de Nederlandse vlieg!"
Hierna verder naar de Otway Fly Treetop Walk. Dit is een wandeling waarbij je via loopbruggen steeds hoger klimt in het bos, het hoogste punt op 47m! Mooi..
Otway Fly Treetop Walk (van 47m naar beneden gefotografeerd)
Otway Fly Treetop Walk
Vervolgens was het eindelijk tijd voor de Twelve Apostels, die inmiddels niet meer met zijn 12-en zijn. Ik weet niet meer hoeveel er zijn ingestort (misschien weer een quizvraag voor een pilsje van mij???), maar het was nog steeds een prachtig gezicht! Beetje jammer dat het behoorlijk bewolkt was, maar toch nog een paar prachtige foto's gemaakt!
12 Apostels (of hoeveel er dan ook van over zijn...)
De 12 Apostels en een heilig boontje... ;)
en nog maar eens de 12 Apostels
Na de 12 Apostels verder naar de Lord Ard Gorge en de London Bridge, en als laatste punt de Bay of Islands. Hierna vonden we het ook wel goed geweest en zijn we richting de Grampians gereden, zodat we de volgende dag op tijd konden beginnen met onze wandelingen daar!
The Razorback in de Lord Ard Gorge
London Bridge (has fallen down....)
Bay of Islands
Bay of Islands
Dag 3:
Dag 3 begon met een bezoek aan het visitors centre in Dunkeld. Het omaatje dat daar werkte kon ons echter niet zo heel veel informatie geven en dus zijn we maar het park ingereden, naar het officiele visitors centre. Onderweg zien we een paar keer kangeroes oversteken. Er liggen trouwens ook veel dode kangeroes langs de weg....
In het visitors centre kopen we een paar wandelkaarten en we besluiten de klim naar het hoogste punt in het park het eerste te doen. Deze loopt langs een 1.8km lange, slingerende asfaltweg omhoog naar het puntje van Mount William. 1.8km, dat is niks voor iemand die de vierdaagse heeft gelopen...nou, dat viel tegen, aangezien we in die 1.8km 470m omhoog moesten! Bij elk bochtje hoopte ik dat we er waren maar dan kwam er weer een lange weg...1.8km heeft nog nooit zo lang geleken! Het uitzicht was gelukkig wel de moeite waard en de weg naar beneden een stuk aangenamer...
Uitzicht vanaf Mount William
Hierna wilden we een andere wandeling doen maar deze was gesloten en dus besloten we bij t visitors centre was te gaan eten. Tja, en als ze behoorlijk dikke tomatensoep met nachos met een kilo kaas erover hebt gegeten, kun je daarna niet zoveel meer...we kakten dus behoorlijk in en besloten maar naar het Boroka Lookout te rijden want lopen zat er niet meer in... Daarna reden we nog even door naar de Balconies Lookout maar waren nog te 'murg' om de auto überhaupt uit te komen. Omdat we duidelijk tot niks meer in staat waren, besloten we maar naar de camping te rijden...
Daar lekker achter op de bumper met 4liter wijn naar de voorbij springende kangeroes te kijken....een behoorlijk hitsig mannetje zat achter een vrouwtje aan en zij had Of geen zin, Of ze speelde 'hard to get' en dat liet ze merken door een geluid te maken waar iedere man op af zou knappen; het leek alsof een volwassens kerel heel luid zijn keel schraapte!. Echt, die beesten maken me rare geluiden hier!!!
Kangeroes bij de auto!
Jeuk...
Een wijn(tje) bij de auto om te toosten op de verjaardag van de moeder van Iris...Ehm...niemand heeft die doos wijn van 4 liter gezien die naast Iris staat....
Dag 4:
Vandaag hadden we een paar "hikes" op het programma staan. Allereerst een wandeling die via de Grand Canyon naar de Pinnacle liep. Een absoluut prachtige wandeling! Ook een flinke klim maar veel aangenamer doordat de afwisseling groter was. Allereerst liepen we via een klim over een aantal flinke keien de Grand Canyon in. Deze is niet te vergelijken met de bekende USA-versie overigens. Het is een redelijk smalle kloof met grote, grijze keien. 
Grand Canyon
Boven aangekomen, sta je ineens op een groot rotsplateau dat gemaakt lijkt te zijn uit een stroom lava. 
Rotsplateau bovenaan de Grand Canyon
Maar we waren er nog niet! Hierna ging het verder door een bos en door Silent Street, een smalle kloof waardoor we via trappen omhoog moesten. 
Silent Street
En daarboven lag dan eindelijk de Pinnacle, met een prachtig uitzicht over de Victoria Valley! Wow... De terugweg was ook weer redelijk snel gepiept, in 40 minuten waren we weer beneden..
Jaaaah, boven op de Pinnacle!
Uitkijken over de Victoria Valley
Voordat we aan de tweede wandeling van de dag begonnen zijn we eerst weer even teruggereden naar de Balconies, maar dit uitzicht viel tegen na de prachtifge wandeling van zonet..
Dus op naar MacKenzie Falls. Weer een waterval, dacht ik even..maar wat een mooie! De klim naar bedenen was behoorlijk steil en onderweg maakte ik me al stiekem zorgen over de tocht naar boven...wat dus echt afzien was! Pff, mijn slechte conditie werd nog eens extra benadrukt door de 60-jarige man die me voorbijkwam...ik heb me sterk voorgenomen toch echt naar de sportschool te gaan hier!!
MacKenzie Falls (zie links de steile trappen!!)
Hierna waren we het wandelen wel zat en zijn we terug naar Melbourne gereden..
Het was een fantastiche trip en heel gezellig, maar nu is het weer tijd om geld te verdienen!!!
te
