What a wonderful life....
Dit wordt een blog met vooral veel foto's...Ik heb nl de afgelopen 2 weken zoveel gezien en gedaan dat een heel verhaal typen een heel boekwerk zou worden en dat wil ik jullie niet aandoen...
Dus...ik zal het zo kort mogelijk houden en vooral veel foto's laten zien, want dat zegt altijd meer dan woorden... Here we go!
In Darwin aangekomen had ik hier 1 dag vrije tijd. Darwin is voor Australische begrippen vrij klein, zo'n 120.000 inwoners en aangezien de hele stad in WOII is gebombardeerd en er in 1974 nog een behoorlijke cycloon voorbij is gekomen (60% van de stad werd compleet verwoest!!), is er weinig over van de oorspronkelijke gebouwen. 
Dit is een van de weinige “oude” gebouwen. “Oud” is relatief in Australie, aangezien de meeste steden pas in de 19e eeuw zijn gesticht. 
Darwin Harbour. Zwemmen zit er hier niet in want het stikt hier van de Crocs..
Hierna had ik 2 excursies op het programma staan; een dagtrip naar Litchfield NP en een 3 daagse trip naar Kakadu NP.
Litchfield is vooral bekend om zijn termietenhopen, die wel 8m hoog kunnen worden!! 
Catherdral Termite Mount...In een 'hoop' van dit formaat leven soms wel een miljoen termieten! Er is 1 koningin die wel 2000 eitjes legt per dag; een one-woman-babymachine dus! 
Magnetic Termite Mounts; deze hopen zijn perfect Noord-Zuid gebouwd, zodat op het heetst van de dag de zon op het smalste deel van de hoop schijnt en men zo de temperatuur kan regelen...Er zijn zelfs schachten in de hoop die men open en dicht kan doen om warme lucht binnen te houden of koele lucht binnen te laten. Airconditioning dus! Respect....
Litchfield heeft niet alleen termieten, er zijn ook wat mooie watervallen en “waterpools” waarin je kunt zwemmen: 
Wangi Falls..er leven hier zoetwaterkrokodillen op de bodem maar deze zijn ongevaarlijk zolang je ze met rust laat...onze gids vertelde dat krokodillen over het algemeen voor het kleinste doelwit gaat en als je felgekleurde badkleding aanhebt, ben je eerder de klos dan met je zwarte bikini...hmmmm dus fijn in de buurt blijven van kleine kinderen met felle badkleding!!! 
Waterpools, ff lekker afkoelen want het was 30+ graden!
De dag na deze excursie gingen we op weg naar Kakadu NP. Maar voordat we hier aankwamen, werd er eerst nog gestopt bij een “Jumping Croc Cruise”. Hierbij ga je in een boot de rivier op, op zoek naar “Salties” (zoutwaterkrokodillen...Biologielesje; de naam is eigenlijk fout aangezien ze vooral in riviermondingen -estuaries- leven en je kunt ze beter “Estuarine Crocs” noemen.). Anyway, de crocs worden met brokken vlees aan een touwjte gelokt om naar de boot te komen en dan uit het water te “springen” om aan het vlees te komen...Zie hier het resultaat. 
Hebbes!
Zie ook onderaan de video.. Ze komen nog best wel hoog he!!
Voor de Croc Cruise nog even met twee pythons op de foto gegaan.... 
Python nummer 1 
Kusje!!!
Hierna ging de rit verder naar naar Kakadu. Daar hebben we verschillende parchtige plekken bezocht, zie hieronder... 
Noorlangie Rock (Anbangbang regio) 
Billabong (een voormalig stuk van een rivier dat is afgesneden van de rivier door erosie). Oh, mooi moment voor een trivia-vraag, uiteraard voor een pilsje: Welke jaren 80 film over een “Typical Ozzie” is hier opgenomen?? 
Didgeridoo spelen bij het kampvuur 
Kamperen betekent vroeg opstaan en een vuurtje stoken voor een kopje thee! 
Twin Falls; Mooi boottochtje, flink klauteren over megagrote keien en dan sta je ineens bij een hele hoge waterval...super... 
JimJim Falls. Huh? Falls? Als in “waterfall”? Waar is t water??? Deze waterval 'doet t' alleen in de regentijd, dus nu issie droog. Wel is er een heel mooie swimming pool, met ijskoud water. Overal zie je overigens bordjes die waarschuwen voor de mogelijkheid van krokodillen. Onze gids vertelde dat er hier in principe geen zoutwater crocs voorkomen, alleen de 'ongevaarlijke' zoetwatercrocs. Men controleert aan het begin van het toeristenseizoen regelmatig of er niet een verdwaalde zoutwatercroc rondzwemt, maar helemaal 100% zeker weet je het nooit...zwemmen is dus op eigen risico. Niettemin wordt er naar hartelust gebadderd door iedereen. Nu moet ik zeggen dat ik niet helemaal relaxed was, zeker na het verhaal dat een paar jaar geleden een Duits meisje door een zoutwater croc is opgevreten...hmmmm...waar zijn die kleine kinderen in felle badkleding als je ze nodig hebt...;) 
Het bewijs dat er hier zoetwaterkrokodillen zijn 
Maguk: Prachtige “waterholes” in de rotsen, watervallen en “pools” waar je kunt zwemmen. Ook hier zijn er weer “Freshies” 
Maguk vanaf “beneden”. 
Yellow Waters - Ook weer een Billabong, vergeleken met de rest van Kakadu een prachtig groen landschap met veel vogels en andere beesten. De vogel op de foto is een Jabiru (die zijn van het formaat ooievaar).
Ubirr: Mijn favoriete plek in Kakadu. Prachtig uitzicht over de “Wetlands” en prachtige Aborgininal Rock Art. 
Uitzicht over de Wetlands 
Aan de andere kant uitzicht over een deel van Ubirr zelf.
Er is hier ook veel Rock Art te zien. Sommige tekeningen zijn vele duizenden jaren oud. Er zijn verschillende soorten Rock Art. Sommige zijn “Dreamtime Stories”. Dreamtime is voor de Aboriginals de tijd waarin hun cultuur is ontstaan. De Dreamtime wezens waaruit hun verschillende stammen kwamen, hebben tekeningen op de rotsen gemaakt om de eerste Aborgininals over hun cultuur te leren. Vele van deze tekeningen zijn heilig en mogen alleen gezien worden door stamouderen. De meeste tekeningen die wij te zien krijgen zijn getekend om kennis over te brengen. Een soort schoolbord zeg maar. Daarom zie je ook veel tekeningen die over elkaar zijn getekend. Je moet je een soort schoolklasje voorstellen waarbij een oudere vertelt over de Dreamtime en/of bepaalde lessen geeft over bijvoorbeeld voedsel, en de afbeeldingen tekent op de rotsen. Hieronder het resultaat daarvan: 
Schildpad. De Aboriginals in deze regio tekenen heel gedetailleerd. In sommige andere regio's is dit heel anders. 
Kangeroe 
Deel van wat men noemt: De Menukaart. Je ziet verschillende vissen, een schilpad en twee handen. Die laatse vertelden wellicht hoe een bepaalde vis werd gevangen of klaargemaakt.
Kakadu was een absoluut hoogtepunt van de reis en komt in mijn lijstje van favoriete plekjes in Oz!
Hierna was het alweer tijd om verder te reizen. Met de trein, die maar liefst 85 km/u ging (jaaaa, snel he!), ben ik naar Alice Springs gereisd, waar ik 24u later aankwam. 
De Ghan
Alice Springs is een “dorp” van 27.000 inwoners en staat vooral bekend als saai en gevaarlijk. Nou was er inderdaad niet veel te beleven, maar om nou te zeggen dat ik me niet veilig voelde? Ok, je moet niet midden in de nacht alleen door donkere straatjes gaan lopen, maar dat kun je nergens meer tegenwoordig. Ik vond het dus wel meevallen en vond het een redelijk vriendelijk stadje. 
De winkelstraat van Alice Springs
Maar, je komt niet naar “Alice” voor “Alice”, je komt hier natuurlijk voor een bezoek aan Uluru, of Ayers Rock zoals de meeste mensen het kennen (Uluru is de Aboriginal naam). En dus heb ik ook hier een tour geboekt, een driedaagse kampeertocht naar Uluru, Kings Canyon en Kata Tjutu (The Olgas).
Na vroeg vertrokken te zijn, kwamen we op dag 1 rond lunchtijd bij Kings Canyon, waar we na de lunch een wandeling hebben gemaakt door, en bovenlangs de Canyon. 
Deze heuvel moesten we op..als je inzoomt kun je zien hoe steil dit is...het wordt dan ook Heartattack Hill genoemd en ik moet zeggen dat ik zwaar aan zuurstof toe was toen ik boven was! 
Blijft leuk, op t randje zitten..
Het kamperen is a la “Back to Basics”... 
Koken (saus mixen) 
Rond het kampvuur, met de pannen in het vuur.
Slapen in een zgn “swag”. Dit is een matrasje met een hoes eromheen die je bijna helemaal kunt dichtritsen. Hierin lig je dan in je slaapzak, gewoon in de openlucht. Hoewel de temperaturen rond het vriespunt lagen, was het heerlijk warm. 
De “Swag” Ik kan je zeggen, het was geweldig!! Wat is er beter dan in slaap vallen terwijl je naar een sterrenhemel kijkt die zo vol is met sterren en waarin je de Melkweg kunt zien (een witte baan) terwijl een van de groepsgenoten op de gitaar speelt? 
Live concert voor t slapengaan...
De volgende dag stond Kata Tjuta (Aboriginal naam), oftewel de Olga's (westerse naam) op het programma. Hier hebben we een wandeling gemaakt door de Valley of the Winds...super! 
Kata Tjutu 
Even voor t perspectief: zien jullie de mensen lopen?? 
Ook weer af en toe klimmen
Zie ook onderaan de video...
Na een hele mooie wandeling zijn we doorgereden naar Uluru voor een eerste kennismaking in het Visitors Centre. Hierna hebben we een wandeling gemaakt waarbij de gidsen vertelden over de Aboriginal Verhalen over Uluru. Heel interessant en voor diegene die daar interesse in heeft zal ik dat nog wel eens “live” vertellen.
Hierbij een hele zwik foto's van Uluru: 
Uluru Stories 
Ook dit is Uluru, er zijn een aantal waterholes rondom Uluru. 
In de “slaapplaats” van de mannelijke Aboriginals 
Men kan Uluru beklimmen maar de Aboriginals vragen bezoekers dat niet te doen, omdat dit een heilige plek is voor hen. Zoals onze gids het verwoordde: “Hoe zou je het vinden als een stel toeristen over het altaar in een kerk, of over een grafsteen liep?” Helaas waren er toch een hoop toeristen die de wens van de Aboroginals negeerden. Schandalig vond ik het maar je doet er niks tegen..
Onder het genot van een drankje en een hapje hebben we van de zonsondergang genoten.
Ook ff met Uluru op de foto uiteraard 
Onder het genot van een drankje
Elke 15 minuten een nieuwe foto: 
Uiteraard hebben we de volgende ochtend ook de zonsopgang bekeken. Die zag er ongeveer zo uit: 
Eerste beetje licht 
Op de terugrit hebben we eerst nog een Camelfarm bezocht en zijn hierna via een lange rit teruggereden naar Alice Springs. Daar hebben we de tour afgesloten met een etentje en een errug gezellige en late avond. 
Onze errug gezellige groep
Wat heb ik het toch zwaar he??? En nu? Nu op naar mijn volgende avontuur, in Nieuw Zeeland! Na een dikke 10 maanden ga ik Australie verlaten en vlieg ik naar Auckland om vanuit daar mijn reis te beginnen...Ook daarover zal ik, waar het kan, blijven bloggen!! Cheers!
