Down Under

Over mijn kamer en werk zoeken

Brunswick Street

Eindelijk in Melbourne! Inmiddels, bij dit schrijven, zit ik er alweer een dikke week en heb ik zowaar werk gevonden in het hotel aan de overkant van de straat!
Duss...geen uren meer op internet om werk te vinden dus nu kan ik jullie eens laten zien waar ik woon!

Voor diegenen die het niet hebben meegekregen; ik had via internet een oproepje geplaatst dat ik woonruimte zocht en kreeg van ene Karl een mailtje terug dat hij een kamer in de gezellige buurt Fitzroy had, slechts 10 minuten lopen van Central Melbourne. Nu staat Fitzroy bekend als DE kroegen- en restaurantbuurt van Melbourne dus dat zag ik wel zitten!


Een van de vele mooie gebouwen in de straat!

Anyway, hoe hij de kamer en het huis beschreef was zo positief dat ik besloot meteen toe te zeggen. Joehoe, ik kon uitkijken naar een kamertje meteen bij aankomst in Melbourne!

Claudia, een Nederlands meisje dat ook in het huis woont en die mijn mailadres van Karl had gekregen, had zijn überpositieve mail ook gelezen en mailde mij vervolgens om te vertellen dat het niet allemaal zo geweldig was als hij beschreef en dat Karl bovendien een beetje een gluiperd was...Hmmm...tja...daar had ik natuurlijk geen zin in! Na een gesprek met Claudia toch maar besloten om te gaan kijken. Gelukkig maar, want ik ben er dik tevreden mee!


Brunswick Street 35

Het huis is een voormalig kosthuis waar nog enkele kostgangers en verder voornamelijk studenten en jongeren wonen. Er wonen er een stuk of 10 in totaal maar ik heb er pas een paar echt gezien, iedereen leeft een beetje langs elkaar heen.
Karl is inderdaad een beetje een gladjakker maar hij is er zelden dus daar heb je niet veel last van. Bovendien probeer ik onze gesprekken ook lekker kort te houden...

Mijn kamer ligt meteen naast de voordeur en is de grootste kamer van het huis, zo'n 20m2 schat ik. Er staan wat basisdingen zoals een bed, bureau, tafel, tv/dvd en een kast, en er is een douchecabine en toilet (dat verstopt zit in de kast). Prima dus, alles wat ik nodig heb. Ik ben overigens wel blij dat ik een eigen wc en douche heb, ik hoef niks te delen met anderen en zit dus gewoon in mijn eigen rotzooi!


Mijn bureau en eettafel


Zoek het toilet....


Mijn bedje (kan nog wat aankleding gebruiken; kaarten, foto's,een mooie man...hint hint hint...mijn adres is Brunswick Street 35, 3065 Melbourne ;)...)

O ja, en ik heb een open haard! Gezelig! Ok, niet zo'n fijne knetterende en knisperende open haard maar een gas openhaard. Jeweetwel, met van dat hout dat geen hout is en je dus ook nooit hoeft bij te vullen. Maar gezellig!


Jahaaa, ik heb een open haard!

Verder is er een gezamenlijke keuken waar bijna niemand gebruik van maakt dus ik kan het redelijk schoon houden. Het hele huis is verder wel onder verbouwing dus een hele propere boel is het niet, maar ik heb studentenhuizen gezien die veel erger waren...(zoals mijn eigen huis op het Lindenplein in Amby...brrr).

Anyway, ik heb heerlijk mijn rugzak uitgepakt en mijn spullen in de kast gelegd, gestreken en wel! Je gaat de simpele dingen avn het leven waarderen, zoals een vers gestreken tshirtje...

En toen kon het werk zoeken beginnen. Ik dacht; eitje! Een hard werkende, vriendelijke, snel lerende jongedame als mijzelf moet toch zo iets hebben! Ehm....nou....dat valt even tegen... Ok, ik heb het uiteindelijk nog in een weekje geklaard, maar toch...ik zag het even somber in.
Ik wilde het liefst een baan als Customer Service Rep omdat dat gewoon het best verdient! CVtjes opsturen op elke advertentie die ik vond, dat moest niet lang duren voor ik wat zou vinden...MIS! Als je al iets terugkrijgt, is het een afwijzing. Ok, ik heb natuurlijk van alles wat gedaan (Hotel/Customer Service/Toerisme) en dat bleek geen voordeel in deze. Dan maar met mijn CV's langs te uitzendbureau's, die zijn er zat! ALWEER MIS!.... Niet dat die er niet veel zijn, want ze zijn er wel, alleen kom je niet voorbij de norse receptioniste die je ervan overtuigt dat alle consulenten in gesprek zijn en echt niet beschikbaar zijn de komende uren...Aaarggh!
Dus maar weer CV's via internet opsturen, nu 'gepimpt', oftewel, bij elkaar verzonnen. Voor de Customer Service banen had ik ineens geen 2 jaar ervaring maar 6 jaar (even Kupers Reisinfo ingewisseld voor een willekeurig ander bedrijf), en voor de Sales Banen had ik bij mijn vorige werkgevers hele andere functies.....Even voor de duidelijkheid, dit zou ik in Nederland niet in mijn hoofd halen maar ik zal toch ergens iets moeten vinden en hier zal niemand het ooit checken! Maar goed, ik heb dus ondertussen 5 verschillende CV's (zo heb ik o.a. jaaaaren ervaring als barkeeper/serveerster, sales/marketing agent, verkoper, hotelemployee en customer service agent) en ga maar weer verder proberen...

Bijna had ik een baan geaccepteerd om in een winkelcentrum behandelingen voor wittere tanden (met zo'n gelletje in zo'n bitje en dan met zo'n ultraviolet lampje erop..) te gaan verkopen.....pfffff.....wat was dat een drama geweest....

Tot maandag 24 november mijn redding kwam! Aangezien Iris (die oet Remunj!) echter langskomt ging ik afgelopen zaterdag bij het hotel aan de overkant eens vragens of ze parking hebben...o ja, en hebben ze toevallig vacatures? Nou, toevallig wel! Er had net een receptionist opgezegd met 1 week opzegtermijn dus ze zaten behoorlijk omhoog. De vacature stond net een aantal dagen uit en ik heb dus meteen mijn CV ingeleverd. Dezelfde middag werd ik gebeld of ik op gesprek wilde komen (3 gesprekken uit 40 kandidaten) en 's maandags dus meteen gegaan! En 2 uur later had ik de baan! Joehoee!

Ik word dus weer receptioniste, als in het Sofitel. Het loon is geen vetpot maar niet verkeerd en bovendien werk ik op een rooster waarbij ik eens in de 3 weken een lang weekend vrij heb en dat is ideaal om uitstapjes te doen! Ikke blij!
Nu dus maar ritueel al die namaak CV's verbranden en aan de slag! Geld verdienen!

Maar...eerst, na 2 dagen al 4 dagen vrij...had tenslotte een tripje naar de Great Ocean Road gepland met Iris (auch oet Remunj!)...blog volgt binnenkort met super foto's!!!