Down Under

Weer op reis!!

Na 6,5 maand werken in Melbourne is het dan eindelijk weer tijd om op reis te gaan!
Op 30 mei is die reis begonnen met het vertrek naar Perth, de grootste stad aan de Westkust van Australie. Na afscheid te hebben genomen van mijn huisgenootjes en een huisbaas die mijn officiële klacht inmiddels wel binnen zal hebben (hehehe, gerechtigheid!), ben ik door mijn collegaatje bij GAPbuster, Vanessa, naar het vliegveld gebracht, van waar ik naar Perth ben gevlogen. En dan eindelijk het afscheid van Melbourne...een geweldige stad!

Maar, er staan in de komende maanden weer geweldige ervaringen te wachten en dus kan ik weer volop bloggen! Dus bij deze....
In Perth aangekomen ben ik meteen doorgegaan naar Swanbourne, een wijk van Perth, waar ik zou gaan logeren bij Kate en Michael, via Couchsurfing. Voor diegene die dat niet kent; er is een internetsite waar mensen hun “bank”(of logeerkamer) beschikbaar stellen voor reizigers, met het idee dat ze dat dan zelf ook doen als ze weer thuis zijn. Zo kun je dus wat besparen, ontmoet je de “locals” en het is nog gezellig ook!


Perth vanuit Kings Park

Bij Kate en Michael heb ik 2 nachten geslapen en heb ik Perth verkend, ben met hun naar een bbq geweest en gaan stappen, wat erg gezellig was! Ik was wel blij dat ik mijn plan van vorig jaar, om 3 maanden in Perth te gaan werken, heb laten varen voor een langer verblijf in Melbourne! Perth is wel een aardige stad, maar bij lange na niet zo gezellig en bruisend als Melbourne!
Na 2 dagen ben ik naar Fremantle gegaan, een stadje ten zuiden van Perth en volgens velen de enige reden waarom je überhaupt naar Perth moet reizen. Daar heb ik 2 nachten gelogeerd bij Rafeena, een student die met 2 anderen (waaronder de Nederlandse Simone) een huis deelt. Een erg gezellige boel. Zowaar een filmmarathon gehouden...ik wist niet dat Terminator I, II en III kijken zo leuk kon zijn! Maar, omdat je film kijken overal kunt doen, heb ik ook nog wat ge-sightseed zoals het een echte toerist betaamt...


Fremantle Harbour


Round House Prison Fremantle

Nu moet ik zeggen dat Fremantle (oftewel Freo) wel aardig is, maar om nu te zeggen dat je daar echt geweest moet zijn? Het is een klein plaatsje met wat oude gebouwen (ok, nu is hier sowieso niet veel heel erg veel ouder dan 250 jaar..) en leuke restaurantjes en een gezellige haven, maar meer ook niet. Wat ik wel leuk vond, is dat blijkbaar de Nederlanders de eerste aan Australische kust waren en daar hier overal aan werd herinnerd, Nu was die kust vrij veraderlijk en zijn er tal van VOC schepen gezonken voor de kust van West Australie, zoals de bekende Batavia. Grappig om de overblijfselen hiervan te zien, terwijl ik me de replica nog kan herinneren die een heel aantal jaren geleden werd gebouwd....Een beetje trots op ons kleine landje ben ik toch wel...


Overblijfselen Batavia


Een ander gezonken VOC schip: de Vergulde Draak (de uitleg over de uitspraak is hilarisch!!)

Anyway, na een ontdekkingstocht door Freo ben ik weer terug naar Perth gegaan voor mijn laatste dag hier.


Town Hall


Fire Station


Bell Tower, waar zowaar het Wilhelmus klonk toen ik er langs liep...serieus!!....vond het een beetje eng...

Mijn conclusie: Perth is een aardige stad maar zeker niet bijzonder te noemen. Er staan enkele mooie gebouwen en het uitzicht vanaf Kings Park is de absolute parel, maar verder vind ik het niet echt indrukwekkend hier. Tijd om verder te gaan dus...

Hierna ben ik vertrokken richting Broome, waar ik over een paar weken zal aankomen. Met de bus van Easyrider vetrokken met als eerste stop: The Pinnacles. Het idee van de Easyrider is dat je een traject koopt met bepaalde excursies, maar je onderweg overal kunt uitstappen, zolang als je wilt. Handig! Anyway, ik kan het niet echt uitleggen want ik heb nooit zo goed opgelet tijdens biologie of natuurkunde of scheikunde of waar dat dan ook ter sprake kwam(maar voor de rest was ik een brave student hoor!), maar het komt erop neer dat heel lang geleden, hier een zee was en toen de zeespiegel daalde, groeiden er bomen op deze grond. Weer een heeeeele tijd daarna zijn die bomen Versteend (weet de biologische term niet meer) en alles wat er is overgebleven door erosie is een heel vreemd landschap met allerlei 'versteende boomstammen'.


Panorama foto van de Pinnacles


Jetteke bij een Pinnacle

Na deze stop zijn we doorgereden en de rest van de middag hebben we in de bus gezeten om het dorpje Kalbarri te bereiken.

De dag hierna is een deel van de groep doorgegaan naar de volgende stop, maar ik ben met een Duits meisje achtergebleven in Kalbarri. Hier heb ik met Maike fietsen gehuurd en langs de kust gereden (jullie kunnen trots op me zijn; mijn 'veelvuldige' sportschoolbezoek in Melbourne heeft zijn vruchten afgeworpen...ik fietste een 19 jarig meisje zo voorbij...bergop! Al vrees ik dat dit meer zegt over haar conditie dan de mijne...).
Maar, met mijn 'oudere' leeftijd was ik wel vergeten mijn fototoestel mee te nemen, dus die foto's moet ik nog krijgen! De dag erna heb ik rustig aan gedaan, wat gelezen, wat rondgewandeld in het dorp en naar het voederen van de Pelikanen gaan kijken. Deze worden al meer dan 30 jaar dagelijks gevoerd en dit blijft een publiekstrekker! In de avond kwam de nieuwe 'lichting' Easyriders en hebben we samen een filmpje gekeken in het hostel.


Errug grote Pelikaan


Kalbarri Kust


Krab

Zondag (we tellen inmiddels 7 juni) zijn we doorgereden richting Denham. Eerst zijn we echter het mooie Kalbarri National Park ingegaan met onze nieuwe gids Chris. Hieronder een aantal indrukken:


Uitzicht vanaf Natures Window


Uitzicht door Natures Window


Jetteke in Natures Window


Z Bend Gorge


Ok, hij is ingezoomd, maar hij was toch zeker 10cm!!!


Onder in de Z Bend Gorge

Hierna ging de reis noordwaarts verder over een weg die op zijn minst 120 km rechtdoor ging zonder enige bocht! Saaaaaiiii....


Alsmaar rechtdoor....

In de namiddag kwamen we eindelijk aan bij de “Stromatolites” bij Hammelin Pool. Hmm, weer een biologieles...Ok, een poging: Stromatolieten (ga er even van uit dat we dat zo vertalen in het Nederlands) zijn de oudste levende organismen ter wereld en zijn 3.5 biljoen jaar oud! Deze zijn er de reden van dat de atmosfeer meer zuurstof kreeg en leefbaar werd voor andere organismen, waaronder dus de mens! Nu moet je geen geweldig spektakel verwachte, want het ziet er uit als een stel doodgewone rotsjes onderwater. Maar, het idee dat je naar het oudste levende iets kijkt op aarde, heeft toch wel wat! (Er zijn verder alleen Stromatolieten gevonden iets ten zuiden van Hammelin Pool en op de Bahamas, maar deze zijn de oudtste)...Stoer.....


Tataaaaa, dit zijn ze dus!

Na dit bezoek zijn verder gereden naar ons hostel in Denham, waar we wel nog een kleine Joey (baby Kangaroe) hebben gezien die werd verpleegd door de eigenaars van het hostel. Blijft leuk..


Easyrider Bus


Joey

Hier ook maar 1 nachtje gebleven en de volgende morgen vroeg richting Monkey Mia, waar we konden kijken naar het voeren van enkele wilde dolfijnen. Er is hier een conserveringsprogramma opgezet waarbij al 35 jaar enkele dolfijnenfamilies worden gevolgd. Elke morgen komen deze dolfijnen (alleen de vrouwtjes en eventueel kleintjes) tot vlakbij het strand, waar de vrijwilligers de bezoekers uitleggen wat ze doen en vertellen over de dolfijnen. Daarna mogen enkele gelukkigen (waaronder ik, joehoe!!!!!!) een dolfijn 1 vis geven. In totaal worden er maar 5 dolfijnen gevoerd en krijgen ze ieder maar 2 visjes, 3x per dag. Men wil niet dat de dolfijnen teveel gevoerd worden en zo afhankelijk worden en je mag ze ook niet aanraken. Leuk om te zien, het blijven toch geweldige beesten!


Owwwww..


Dolfijn voeren

Na Monkey Mia was het tijd om te vertrekken naar Carnarvon, waar ik zou uitstappen. Men raadde aan om hier alleen uit te stappen als je ging werken want het zou niet zo'n heel veilig plaatsje zijn, maar afgezien van de nogal botte tante bij het hostel die me een 1persoonskamer probeerde aan te smeren, heb ik daarvan niet veel gemerkt. Later hoorde ik wel dat er tijdens en na de begrafenis van een Aboriginal vrouw alle zaken/hotels/cafes etc die alcohol verkopen, gesloten werden omdat men bang was dat er bij een samenloop van Aboriginals problemen zouden ontstaan omdat ze zich allemaal een stuk in de kraag schijnen te zuipen....

Maar, meer daarover zeer binnenkort (ok mijn blog daarover is al af maar ik wil jullie geen overdosis geven...)
De reden dat ik hier trouwens ben uitgestapt is omdat ik ben gaan WWOOF-en (Willing Workers On Organic Farms). Jahaaa, Outback Jack, here I come!!!!