Down Under

Bikerchick versus surfbabe

Na het verblijf in Mission Beach was het tijd om verder te gaan. Sophie is hier achter gebleven, zij gaat bananen plukken in Tully, vlakbij Mission Beach. Mij niet gezien, aangezien ze daar van die hele grote spinnen en ander eng gespuis rond hebben kruipen! Ik ga dus naar Airlie Beach. In de bus kom ik Erin weer tegen, die ik in Port Douglas had leren kennen. Gezellig!

Na een lange rit van 8u, kwamen we in Airlie Beach aan. Voor de beeldvorming noem ik het even het Cherssonissos van de Oostkust. Het is een plaatsje met vooral veel uitgaansleven, en waar overdag weinig meer te beleven is dan bot zuipen, in de zon liggen en shoppen.


Airlie Beach

Hmmm, voor jullie die mij enigsinds kennen zal duidelijk zijn dat dit niet mijn ding is (op vakantie althans). Anyway, we kwamen hier ook eigenlijk niet voor Airlie Beach, maar voor de Whitsundays, een eilandengroep die hier voor de kust ligt. Nu is het bijna verplicht om hier een 3 daagse zeiltocht te maken. Tja, en als iets moét, vind ik t niet meer zo leuk...zo'n zeiltocht is 9 van de 10 keer een tocht met 20 zuipende jongelui en als je dan niet van die boot afkunt, kan het een lange toch worden! Bovendien doe je overdag niet meer dan wat snorkelen en omdat ik me had laten vertellen dat het Reef in de Whitsundays lang niet zo mooi is als datgene wat ik al heb gezien, was de keuze niet zo moeilijk. In plaats van een zeiltocht hebben Erin en ik de Ferry genomen naar een van de eilanden, South Molle Island. Daar hebben we een aantal wandelingen gemaakt, met soms prachtige uitzichten! Toen we uitgewandeld waren, zijn we heerlijk aan t zwembad in het Resort gaan liggen met een cocktail en hebben we daar heerlijk gerelaxed!


Welcome to South Molle Island!


Uitzicht over de Whitsundays


Bootje


Geen verkeerd uitzicht als je aan t wandelen bent...


En nog eentje om t nog even in te wrijven... ;)


Balancing Rock


Tja, na 'werken' is het tijd voor uitrusten....


Regenboog parkietjes (ze kwamen gewoon bij je cocktail kijken of er iets te halen viel)


Turle!

Op dinsdag hadden we Airlie Beach wel gezien en vertrokken we naar Mackay, een klein stadje (ook weer 120.000 mensen maar t doet aan alsof t kleiner dan Roermond is). Mackay leeft op de rundvleessector, suiker en kolenmijnen. Er zijn heel veel mensen die naar Mackay komen om een baan in de mijnen te vinden omdat het zo goed verdient. Waar je in Cairns nog redelijk veel Aboriginals tegenkomt, zijn die in de kleinere plaatsjes compleet verdwenen! Geen idee hoezo.
Anyway, daar hadden we een heel leuk hostel, het Larrikin Logde. Een woonhuis waarin een aantal kamers tot hostelkamers waren omgebouwd. De eigenaars verzorgen ook eigen tours naar Eungella National Park, dus dat was ideaal, aangezien je er met het openbaar vervoer niet kunt komen.


Larrikin Lodge

Die tour voerde ons allereerst door het plaatsje Marian. Het lokale politiebureau heeft een gevangenis dat meer lijkt op een tuinhuisje waarin maar liefst 2 cellen zijn gemaakt. Cute..Bij t Pinnacle Hotel eten we een typisch Australisch gerecht, pie..Geen taart zoals bij ons maar een bladerdeegtaartje met een vulling van rundvlees, bacon en champignons. Wel lekker maar ontzettend machtig en ongetwijfeld niet erg gezond..Onze gids voor de dag is een markante man van ongeveer 70 die ontzettend moeilijk te volgen is vanwege zijn zware accent.
Na de lunch rijden we naar Finch Hatton Gorge waar we even kunnen zwemmen in de Araluan Cascades.


Finch Hatton Gorge


Op de weg terug zien we weer de plant waarmee je vis kon vangen zie mijn eerdere blog) en weet ik weer hoe ie heet: de Waitawhile vertaald de 'wacht even')


De Waitawhile


Daarna is het tijd voor de reden van onze tour; de vogelbekdieren!
In Eungella National Park (uitspreken als "Youngella") duurt het niet lang voordat we de eerste zien zwemmen. Dichtbij kunnen we niet komen, maar vanaf een platform kunnen we hem naar voedsel zien zoeken. Vogelbekdieren zijn een van de 2 enige zoogdieren ter aarde die eireren leggen. Ze besteden ongeveer 12u per dag aan het zoeken naar voedsel in het water en moeten dan uiteraard regelamtig naar bovenkomen om adem te halen. Zo kun je ze ook zoeken, je volgt de luchtbellen die bovenkomen en dan zie je ze vanzelf!



de Platypus oftewel vogelbekdier


Ook waren er verschillende schildpadden

Wederom een leuke en geslaagde excursie. Die nacht gaan we met de nachtbus naar onze volgende bestemming, het gehucht "Town of 1770/Agnes Water" . Het slapen in de bus gaat me niet zo goed af en ik zie dan ook de zon opkomen boven het Australische landschap, dat van een tropisch groene omgeving is veranderd naar een wat meer dorre vlakte met wat bomen. Hier en daar zie je een zijweg en je vraagt je af waarheen, want je ziet in de verste verte niks. Waarschijnlijk naar een of andere ranch, want Rockhampton (waar we nu in de buurt zijn) leeft op de rundvleessector. Er zijn meer koeien dan mensen zeg maar. Na Rockhampton wordt het weer wat groener en om een uur of 10.30 zijn we in 1770. Ons hostel (Cool Bananas) daar is een heel gezellig hostel met een hele grote zitruimte binnen en buiten, waar 's avonds en gezellig kampvuur wordt aangestoken. In 1770 zelf is echt 0,0 loos, er zijn wat kleine winkeltjes en een pub en dan heb je het ongeveer gehad.

We slenteren wat rond en lezen wat, tot het tijd is voor onze volgende trip: Een "scooteroo-tour" door de omgeving. Wat is een Scooteroo-tour, vraag je je af..Nou, zie hieronder. Jaja, als een echte biker-chick ga je op mini-motoren door de omgeving. Echt geweldig leuk, we spotten zelfs een hele troep wilde kangaroes! De scooters gaan 80 km/u dus redelijk hard, heerlijk!


Don't mess with me...


De rest van de 'gang'...


Wild Roos!!

Bij de 1770 Lookout kopen we een biertje (onze gids Rod, een smalle versie van Hulk Hogan, verzekert ons dat dat geen probleem is) en kijken we naar de ondergaande zon..zucht..


Met een biertje naar de ondergaande zon kijken.


Heel vervelend...

De volgende ochtend staat in het teken van de tweede titel van dit blog; surfen!
Met zijn 2-en delen we 1 board en om de beurt kunnen we het water in. Eerst krijgen we een korte uitleg van onze surfleraar (helaas is dit meer een soort Rambo met een veel te dikke buik dan een lekkere surfdude) en oefenen we 'droog'.


Hoezo, ik voel me debiel nu?

Daarna kunnen we het water in. De truc is om op tijd te beginnen met peddelen en dan op het goede moment omhoog te komen en te gaan staan, maar dat moet dan in een flits gebeuren...tja het klinkt zo simpel en ziet er zo makkelijk uit maar dat valt nog vies tegen!

Het lukt me zowaar enigsinds om te staan al gaat het niet zo soepel als ik had gedacht...


Jaaahaaaaa...


Kijk mam....ik staaaa!


Wipeout!

Ik vind het echter wel leuk en ga het zeker nog wel eens proberen! Maar, als ik nu moet kiezen; biker-chick of surfbabe, ga ik voor het eerste, maar mag ik dan wel zo'n fijne surfboy???