Dobberen en skydiven!!!

Dinsdag was het zover....snorkelen op het Great Barrier Reef! Toen we opstonden, zagen we echter tot onze ontzetting dat het regende! Ehm, kan dat hier ook??? Ja dus! Nu is het dan nog steeds 28 graden en laat je in dat Great Barrier Reef nou ook nat worden, dus alleh. Jammer wel dat als gevolg van het 'slechte' weer de zee niet zo kalm was als we hoopten! Om bij het Reef te komen, moesten we vanuit Port Douglas ongeveer een uurtje varen op een grote boot, die toch behoorlijk wat zeezieke passagiers genereerde...Gelukkig hield mijn maag zich goed en kwam ik zonder al te veel schade aan.. We hebben op 3 plekken gesnorkeld, en het is werkelijk prachtig! Allerlei vissen en geweldig mooi koraal komt voorbij. Van de regen boven water merk je helemaal niks, onder de zeespiegel lijkt het allemaal zo heerlijk kalm.

Eén probleem: Laat ik de jukbeenderen en wangen van de familie Peeters hebben..volgens de snorkelmeneer waren die er de oorzaak van dat ik constant water in mijn snorkelbril kreeg! Wat ik ook probeerde, welke bril we ook testten, met allerlei trucs en tips, er bleef water in mijn bril komen. Als gevolg daarvan heb ik het grootste deel van de tijd met mijn handen mijn bril aan de onderkant tegen mijn gezicht gedrukt, waardoor ik het enigsinds kon vertragen. Wel jammer, want naar beneden duiken voor van mooie foto's zat er dus niet in, dan liep de bril meteen vol..!! Desondanks was het toch een super mooie ervaring die ik niet had willen missen en toch erg mooie foto's en filmpjes als resultaat!!

Enkele foto's (sorry heb 3x geprobeerd een video te uploaden maar dit duurt letterlijk uren!)




Mega schelp, ca 1,5 meter in lengte!!


Regal Angel

Een prachtige ervaring dus!

Woensdag hebben we niet veel gedaan, met Erin en Sophie heb ik de Botanical Gardens en Mount Whitfield bezocht. Niet heel bijzonder maar toch wat mooie fotootjes gemaakt:




two-spined spider, met 2 punten aan beide uiteinden...mocht een vogel het snuggere idee opvatten deze spin te willen eten, dan krijgt hij daar spijt van. Deze spin was ovrigens maar 2cm..


Sorry, heb geen naam van deze plant. Even Rob van Eigen Huis en Tuin bellen..

Donderdag stond in het teken van de rit naar Mission Beach. Bij de Greyhound busstop eerst nog even mijn goede daad van de dag verricht door een gevonden portemonee bij de politie af te leveren..Daarna de bus in voor de 2-uur durende rit, die vlekkeloos verliep. Het voordeel van Greyhound is dat ze heerlijk flexibel zijn, je hebt de keus uit meerdere bussen per dag. Ik heb een buspas gekocht waarmee ik binnen 6 maanden in Melbourne moet zijn, en onderweg overal uit kan stappen. Ideaal dus! Gewoon online je volgende etappe boeken en klaar is Jetje! Anyway, in Mission Beach aangekomen checkten we in in een leuk hostel, gerund door twee echte Ozzzies; Des en Peta. De meest aardige mensen die ik tot nu toe heb ontmoet, en het hostel is ook nog eens gezellig, niet te groot en vooral schoon! Donderdag hebben we langs het prachtige strand van Mission Beach gelopen en weer terug. Mission Beach zal niet meer dan 1000 inwoners hebben maar strekt zich wel uit over een paar kilometer. Het strand is geweldig, een van de mooiste stranden die ik tot nu toe heb gezien:




Het stikte op het strand van de crabjes, deze was t grootst (ca. 7cm breed).

Maar, het verblijf hier stond natuurlijk volledig in het teken van mijn parachutesprong! Vrijdagmorgen werd ik al vroeg opgehaald en zijn we met een aantal andere backpackers naar Tully gereden. Daar moesten we eerst allerlei formulieren invullen (eentje waarop we moesten bevestigen dat we wisten :" Skydiving is dangereous!"...no kidding...) Daarna was het wachten. Omdat ik een sprong met handycam dvd en foto's had gevraagd, moest ik de eerste vlucht afwachten. Om ca. 10u was het eindelijk zover. De parachutistenboys kwamen terug van hun eerste jump en kwamen hun 'partner' ophalen. Ik moet zeggen...ik had het slechter kunnen treffen...mijn steun en toeverlaat was Jeremy uit Nieuw Zealand, een niet geheel onappetijtelijke kerel om naar te kijken...'t is dat je ervoor hangt met springen... ;)


Het vliegtuig dat ca. 20 mensen moest gaan vervoeren...


Het 'kantoor' van "Jump the Beach".

Anyway, Jeremy legde al even kort uit wat er ging gebeuren en deed me mijn harnas aan. Daarna volgde een briefing van 5 minuten over de houding die je moet aannemen enzo (heupen naar voren, benen naar achter, hoofd naar achter en armen gekruist voor je). Toen was het zover, we gingen het vliegtuig in....Jeremy en ik gingen als laatste dus dat betekent dat je er ook als eerste weer uitgaat! O ja, en het betekent dat je in de opening zit waar je uitspringt...met opstijgen was die dus nog gewoon open..'you know, in case you change your mind' !! Je zit overigens met 22 pax in zo'n mini-viegtuigje dus extra beenruimte is er niet bij. Ik zat half verstrengeld in de benen van het meisje voor me. Wel leuk, want ik kon dus de gezichten van mijn mede-springers zien, sommige onstappen, anderen hadden duidelijk stress. Ik moet zeggen, hoe dichter we bij het punt kwamen dat we zouden gaan spingen, hoe relaxter ik werd. Het is allemaal zo onwerkelijk denk ik. Je zit zo hoog, je ziet echt niet waar je heenspringt!


Vraag van Jeremy: "Getting nerveous": Mijn antwoord: "Hell yeah!!!"

Tijdens het opstijgen tot 14.000 voet (4.27km!!!) werden alle gespen en dergelijke nog eens even goed aangesnoerd (geeft toch een wat veiliger gevoel..) Op een gegeven moment ging er een rood lampje aan; het teken dat de bril op moest. Bij oranje ging de deur open (waar ik dus direct naast zat) en bij groen was het; Benen naar buitenhangen, armen kruisen, hoofd tegen de schouders van Jeremy (he wat erg..) en dan is het 1...2...3..GO! Tja, en om te beschrijven wat er dan gebeurt? Onwerkelijk, je oren suizen, je keldert met meer dan 200km/u naar beneden! Een tikje op de schouders betekende dat je je armen uit elkaar mocht doen en dan is het:
Waaaaaaaahhhhhhhheeeeeyyyyyyy!!!!! Gaaaaaaaffffff!!!!!!! Woeeeeeeehoeeeeeee!!!Yeeeeaaaaahhhh!!!!!!!

Maar om even kort samen te vatten, 60 Seconden vrije val zien er ongeveer zo uit (de dvd is te groot om te uploaden):

Ehm...hang ik nu ondersteboven??

Charmante wangen...

I'm lovin' it!!

En na 60 seconden, zweven en genieten van het uitzicht........






Veilig weer op de grond!


Damn.... Wat was dat gaaf....
Wanneer kan ik weer????
Nu ff bijkomen...
Heb zin in een pilsje...

 

posted by Jetteke on 10/15/2008 05:13:00 p.m.

3 reacties:

Anoniem zei

Hola Jettie,
Wat een heeeeerlijk verhaal van je! Jaa, wat gaaf he dat springen! Herken je verhaal! Echt super! Ik zou het ook zo weer willen doen hoor. Die vrije val is echt uber gaaf!
Zondag avond en ik zit te werken. Vette pech!

Geniet daar he ,maar ehh, volgens mij zit dat wel goed!
X Hes

anne-marie zei

Dat zou je mij dus nooit en never zien doen,brrr.
Blijf toch liever op moeder aard
Maar wel gaaf om te zien.
Ben gisteren in kevelaer geweest heb een kaarsje voor je aangestoken, goede reis verder jetteke, heb weer van je verslag genoten

Anoniem zei

He Jet,

Wow wat schrijf je leuke blogs..
Iedere keer genieten geblazen en denk ik gaaf dat ze het allemaal maar doet!
Ik zou in mijn broek schijten...

Meid geniet geniet en geniet (maar dat doe je volgens mij wel).
En tot de volgende blog...

X kel