Down Under

Fraser Island

Eens kijken...waar was ik gebleven...Fraser Island.
Fraser Island is een eiland voor de kust van Hervey Bay en staat op de Unesco werelderfgoedlijst. Fraser bestaat voor ca. 95% uit zand en is een absolute must!
De meest voorkomende manier om het eiland te bezoeken is per selfdrive. Je gaat dan in een 4WD met een man of 9 zelf het eiland verkennen. Omdat ik hier een aantal slechte ervaringen over had gehoord (ongelukken, vreselijke groepsgenoten die zich half in coma dronken en dan vrolijk achter t stuur kropen etc. etc. ), hadden Erin en ik besloten om een guided tour te doen. Een perfecte keuze!

Maar voor ik begin te vertellen over Fraser nog eerst even een ander bizar verhaal. Waar iedereen je vantevoren waarschuwt voor slangen, spinnen, insekten, krokodillen en ander eng gespuis, ben ik hier gewoon door een huis, tuin en keuken ekster aangevallen! Jazeker dames en heren, een ekster!
Het blijkt hier echter een veel voorkomend incident te zijn maar ik schrok me wezenloos! De jongen van de eksters zijn nl uitgekomen en als je binnen een straal van 100m van zo'n nest loopt, voelt de ekster zich aangevallen. Je loopt dus nietsvermoedend over straat en ineens komt er een ekster van achterlangs (zo laf zijn ze wel) en probeert je aan te vliegen! Dat beest vond ook 1 keer niet genoeg en probeerde me 5 keer te raken (zonder succes, hehehehe)!! Je schrikt je dus echt rot! De volgende dag kwam ik een meisje tegen dat geraakt was en een hoofdwond had opgelopen dus ik heb wel mazzel gehad...en ik maar bang zijn voor spinnen....pfff!

Ok, terug naar Fraser Island....
Op maandagochtend werden we opgehaald in een soort van amfibivoertuig (zo zag het er uit) en na wat mensen in Rainbow Beach opgehaald te hebben, vetrokken we. We waren met 13 pax plus onze gids Sarah, die werkelijk geweldig was! Naast ontzettend veel kennis over het eiland kon ze haar informatie op een hele leuke manier brengen, waardoor alles ook goed bleef hangen.


Onze 4WD...stoer woah!

Omdat het eiland voor 95% uit zand bestaat, zijn er dus geen verharde wegen. Sterker nog; het strand is een officiële highway! De gangbare verkeersregels gelden wel gewoon want het hele gebeuren nogal vreemd maakt, aangezien er nergens borden staan en er geen wegmarkering of niks is! Je scheurt gewoon met 100km/u over het strand!
Het rare is dat, zodra je ergens uitstapt om iets te gaan zien, je ook op datzelfde strand parkeert. Voor je gevoel sta je dan ook op een strand behalve dan dat er allemaal auto's rondscheuren! Het verbaast me dan ook niks dat ongelukken helaas nog wel regelmatig gebeuren, de onervarenheid van backpackers met het rijden op zand, en het baldadige van 20 jarige jongens en meisjes (zegt de oude doos van 30..)in een 4WD is geen goede combinatie.....helaas hebben wij zelfs een meisje gesproken in ons hostel dat met haar groepje in hun auto over de kop waren gegaan en in de branding terecht kwamen...jullie zullen begrijpen dat ik blij was dat ik voor de guided tour was gegaan!


De highway

Anyway, niet teveel enge dingen schrijven nu, Fraser Island is een absoluut prachtig eiland. Je verwacht dat er alleen maar zand te zien is, want hoe willen er planten groeien op van dat losse 'strandzand'? Nou, het kan dus!
Onze eerste stop was een beekje, Eli Creek. Deze beek heeft kraakhelder zoet (!) water waar je doorheen kunt waden. Zie hier:





De 2m lange slang die er 15 mibuten voor aankomst gespot was, hebben we 'helaas' niet gezien..maar wel een dingo, die uitgehongerd naar wat eten zocht:



Na Eli Creek zijn we helemaal doorgereden naar Indian Head. Vanaf deze rots hebben we een prachtig uitzicht over het eiland en over zee. Ik zie zelfs een Manta Ray en een paar schildpadden!







Op de weg terug naar het zuiden van het eiland stoppen we bij het wrak van de SS Maheno. Dit schip heeft zowel dienst gedaan als luze cruiseliner als oorlogsschip, voor het in de '30 jaren bij het wegslepen naar Japan, losbrak en strandde.




We overnachtten in Dili Village, een soort dorpje van wat kleine bungalowtjes. Sarah maakt een heerleijke BBQ aan en ik speel zowaar Monopoly (Maarten kan trots op me zijn...) met de Engelse Tim, Erin en de Deense Jonathan. Om 23u breien we er een eind aan, net als ik op het punt sta op Erin in te halen met mijn huizen op de engelse variant van het Spui...grrrrr...



Op dag 2 gaan we vroeg op pad, landinwaarts nu. Waar het op dag 1 al flink hobbelde, was het vandaag helemaal erg! Omdat je dus geen verharde wegen hebt, rijd je in van dat mulle zand berg op en af...heel ontspannend!
Vanaf het Central Station (wat geen treinstation is zoals doet vermoeden maar een startpunt van allerlei wandelingen en het inforcenter van het eiland) maken we een prachtige wandeling.


Onze gids Sarah vertelt..


Satinay-boom. Net niet zo groot als de Seqouia's in California maar ze maken een goede 2e..


Mooi...


Een "strangular fig". Deze boom groeit om een andere boom heen totdat deze sterft,


Deze kwamen we onderweg ook tegen.

's Middags is het tijd voor ontspanning en gaan we zwemmen in Lake McKenzie, een prachtig zoetwaterbassin met heerlijk zacht water (serieus, je haar wordt er heel zacht van!) en prachtig wit zand..Uiteraard moeten we hier de nodige strandfoto's maken...




Kan zo in de catalogus van de Wehkamp..


Bo Derek eat your heart out!


Picknick at Lake KcKenzie

Helaas is hierna onze tour aan een eind gekomen. Ik kruip het laatste stukje van de rit voorin om extra van het uitzicht te kunnen genieten. Wat een prachtig eiland...zucht...