Down Under

Great Ocean Road & Grampians

Omdat ik toch alweer 2 hele weken op 1 plek was, was het weer eens tijd voor een uitstapje! ;)

Iris (voor diegenen die haar niet kennen, ik ken haar van het stappen bij de Jill en via haar vriend Kevin) was in Melbourne en dus hadden we samen gepland om de Great Ocean Road en The Grampians te doen! Gezelligheid, 4 hele dagen Limburgs beppen!!

Dag 1:
Na goed en wel 2 hele dagen gewerkt te hebben (tja, je moet even langzaam opstarten als je 3 maanden niet gewerkt hebt..), vertrokken we op donderdag de 27e november we vanuit Melbourne richting Torquay, waar de GOR start. Bij het visitors centre aldaar hadden we ons laten informeren dat we de GOR in 2 dagen wel zouden redden maar op dag 1 niet meer dan 80km zouden rijden...Eigenwijs als we zijn, geloofden we daar niks van " Yeah right, dat kan echt wel sneller!!" En dus gingen we op pad....

Op weg!!

Al na 5 minuten kwamen we bij ons 1e stoppunt op de kaart; Bells Beach, Australie's meest beroemde surfstrand. De golven waren naar ons inzicht best goed maar de surfdudes waren het niet met ons eens want ze lieten alle golven aan zich voorbijgaan...nou ja! Dus reden we maar weer verder...tot we een auto aan de kant van de weg zagen, en waar er mensen met een fotocamera langs de weg staan, is er wat te zien! En ja hoor, een flinke Echidna wilde de weg oversteken. Na een stuk of 80 foto's hebben we hem maar veilig helpen oversteken, door de hem aan 2 kanten te flankeren en tegenmoetkomende auto's te waarschuwen..(Steve Irwin zou trots op ons zijn!)


Echidna

De volgende stop, bij Angleesa Golf Course zouden we wel 1000 kangeroes moeten zien, maar die waren zeker allemaal tegelijk ergens anders, want waar wij waren, waren zij niet! Dus maar weer verder...
In Lorne hadden we even pauze voordat we naar de Eskrine Falls reden, een prachtige waterval. Onderweg naar boven vanaf de voet van de waterval, zien we nog een zwarte slang wegkruipen...die we helaas niet hebben kunnen identificeren of fotograferen...we gaan er maar van uit dat ie heeel giftg was... ;)


Erskine Falls


Erskine Falls

Hierna gaan we naar Teddy's Lookout, een van de bekendste vergezichten over de GOR. Op de weg terug naar het carpark verlopen we ons echter een beetje (tja, we blijven vrouwen...) waardoor we weer een heel stuk omhoog moeten klimmen terwijl we worden aangevallen door een stuk of 80 vliegen...


Teddy's Lookout

Hierna is het voor mij tijd om achter het stuur te kruipen en voor de 1e keer in mijn leven met een auto met versnellingspook (in Maleisie hadden we een automatic) aan de linkerkant van de weg te rijden!! De versnellingen zitten overigens gewoon in "nederlandse" volgorde dus dat viel dan weer mee, maar voor de rest was bijna alles andersom, met het gevolg dat je in plaats van je richtingsaanwijzer, de ruitenwissers aandoet...Na enig geklungel gaat het langzaam beter, maar dan ineens zien we een koala met joey op de rug de weg oversteken! Ik zet de auto aan de kant van de weg en voor ik goed en wel heb bedacht aan welke kant ik de veiligheidsgordel moet losmaken, heeft Iris al een de handrem getrokken en staat al midden op de weg foto's te maken!!!


Mamma met Joey
P.S. Wist u dat....
Van bijna alle buideldieren in Australië de babies "Joeys" worden genoemd?
Dat behalve vogels en reptielen bijna alle Australische inheemse dieren buideldieren zijn???

Hierna rijden we verder langs Apollo Bay naar het Great Otway National Park, waar we besluiten een camping te nemen. Toch een hele 20km verder gekomen dan wat ze hadden gezegd..lekker puh!!!
Voordat we op de camping aankomen willen we eerst alvast naar het Lighthouse rijden maar daar komen we niet meer aan vandaag...langs de kant staan wederom mensen met camera's en zien we wel 8 koala's in de bomen!!! Geweldig!!


Koala!


Met de Koala op de foto

Op een gegeven moment komen er ook een paar Duitsers die meer foto's maakten van Iris en mij dan de koala's...beetje vieze oude mannen...brrrr...
Opeens zei Iris tegen mij: "Hoor je die varkens?" Ik dacht serieus even dat ze het over die enge mannen had dus ik zei: "Die Duitsers?".... Maar toen hoorde ik het ook; een geluid van een wild zwijn ofzo, een behoorlijk geknor!!! Hmmm, maar niet verder het bos inlopen dus.....
Na onze lange fotosessie met de enge mannen...ehm....koala's, zijn we maar naar de camping gereden. Daar hebben we ons bedje klaargemaakt. De 2e en 3e bank van het busje werden naar beneden geklapt, de spullen in een tentje ernaast, en voilà, het bedje is klaar! Opeens hoorden we het geknor weer, en wat bleek: De Koala's maken dat geluid!!!! Na ja zeg!!! Wij helemaal in een deuk natuurlijk omdat we echt dachten dat er wilde zwijnen rondliepen terwijl het gewoon die lieve, zachte koala's waren!!
's Avonds hebben we gekookt en bij een kampvuurtje marshmellows gegeten, samen met Josje en Simone uit Heel (zowaar!!) en 2 Nederlandse jongens met wie zij reisden. Ook hebben we nog een possum gezien die door Iris helemaal blind gefotografeerd werd totdat hij er niet meer tegenkon en er vandoor ging, haha!


Possum

Aan t kampvuur hebben we de bus van Iris ook nog maar omgedoopt tot "Sjra", hij moest volgens Josje en Simone toch wel een naam hebben en dan natuurlijk een Remunjse!


Bij t kampvuur

Dag 2:
We hebben we onze spullen ingepakt en zijn we verder gegaan, deel 2 van de GOR. Eerst maar naar het Lighthouse, vanwaar we een prachtig uitzicht over de kustlijn hadden.


Cape Otway Lighthouse

Beneden worden we wederom half opgevreten door een zwerm vliegen..De vliegen hier zijn behoorlijk irritant, ze vinden het erg leuk om in je oren te zitten, bij je ogen en neus en mond...ze hebben er hier zelfs een uitdrukking voor als je ze weg probeert te 'zwaaien' : "The Australian Salute"... Zoals Simone het verwoordde: we denken er inmiddels sterk over een clubje op te richten; "respect voor de Nederlandse vlieg!"
Hierna verder naar de Otway Fly Treetop Walk. Dit is een wandeling waarbij je via loopbruggen steeds hoger klimt in het bos, het hoogste punt op 47m! Mooi..


Otway Fly Treetop Walk (van 47m naar beneden gefotografeerd)


Otway Fly Treetop Walk

Vervolgens was het eindelijk tijd voor de Twelve Apostels, die inmiddels niet meer met zijn 12-en zijn. Ik weet niet meer hoeveel er zijn ingestort (misschien weer een quizvraag voor een pilsje van mij???), maar het was nog steeds een prachtig gezicht! Beetje jammer dat het behoorlijk bewolkt was, maar toch nog een paar prachtige foto's gemaakt!


12 Apostels (of hoeveel er dan ook van over zijn...)


De 12 Apostels en een heilig boontje... ;)


en nog maar eens de 12 Apostels

Na de 12 Apostels verder naar de Lord Ard Gorge en de London Bridge, en als laatste punt de Bay of Islands. Hierna vonden we het ook wel goed geweest en zijn we richting de Grampians gereden, zodat we de volgende dag op tijd konden beginnen met onze wandelingen daar!


The Razorback in de Lord Ard Gorge


London Bridge (has fallen down....)


Bay of Islands


Bay of Islands

Dag 3:
Dag 3 begon met een bezoek aan het visitors centre in Dunkeld. Het omaatje dat daar werkte kon ons echter niet zo heel veel informatie geven en dus zijn we maar het park ingereden, naar het officiele visitors centre. Onderweg zien we een paar keer kangeroes oversteken. Er liggen trouwens ook veel dode kangeroes langs de weg....
In het visitors centre kopen we een paar wandelkaarten en we besluiten de klim naar het hoogste punt in het park het eerste te doen. Deze loopt langs een 1.8km lange, slingerende asfaltweg omhoog naar het puntje van Mount William. 1.8km, dat is niks voor iemand die de vierdaagse heeft gelopen...nou, dat viel tegen, aangezien we in die 1.8km 470m omhoog moesten! Bij elk bochtje hoopte ik dat we er waren maar dan kwam er weer een lange weg...1.8km heeft nog nooit zo lang geleken! Het uitzicht was gelukkig wel de moeite waard en de weg naar beneden een stuk aangenamer...


Uitzicht vanaf Mount William

Hierna wilden we een andere wandeling doen maar deze was gesloten en dus besloten we bij t visitors centre was te gaan eten. Tja, en als ze behoorlijk dikke tomatensoep met nachos met een kilo kaas erover hebt gegeten, kun je daarna niet zoveel meer...we kakten dus behoorlijk in en besloten maar naar het Boroka Lookout te rijden want lopen zat er niet meer in... Daarna reden we nog even door naar de Balconies Lookout maar waren nog te 'murg' om de auto überhaupt uit te komen. Omdat we duidelijk tot niks meer in staat waren, besloten we maar naar de camping te rijden...
Daar lekker achter op de bumper met 4liter wijn naar de voorbij springende kangeroes te kijken....een behoorlijk hitsig mannetje zat achter een vrouwtje aan en zij had Of geen zin, Of ze speelde 'hard to get' en dat liet ze merken door een geluid te maken waar iedere man op af zou knappen; het leek alsof een volwassens kerel heel luid zijn keel schraapte!. Echt, die beesten maken me rare geluiden hier!!!


Kangeroes bij de auto!


Jeuk...


Een wijn(tje) bij de auto om te toosten op de verjaardag van de moeder van Iris...Ehm...niemand heeft die doos wijn van 4 liter gezien die naast Iris staat....

Dag 4:
Vandaag hadden we een paar "hikes" op het programma staan. Allereerst een wandeling die via de Grand Canyon naar de Pinnacle liep. Een absoluut prachtige wandeling! Ook een flinke klim maar veel aangenamer doordat de afwisseling groter was. Allereerst liepen we via een klim over een aantal flinke keien de Grand Canyon in. Deze is niet te vergelijken met de bekende USA-versie overigens. Het is een redelijk smalle kloof met grote, grijze keien.


Grand Canyon

Boven aangekomen, sta je ineens op een groot rotsplateau dat gemaakt lijkt te zijn uit een stroom lava.


Rotsplateau bovenaan de Grand Canyon

Maar we waren er nog niet! Hierna ging het verder door een bos en door Silent Street, een smalle kloof waardoor we via trappen omhoog moesten.


Silent Street

En daarboven lag dan eindelijk de Pinnacle, met een prachtig uitzicht over de Victoria Valley! Wow... De terugweg was ook weer redelijk snel gepiept, in 40 minuten waren we weer beneden..


Jaaaah, boven op de Pinnacle!


Uitkijken over de Victoria Valley

Voordat we aan de tweede wandeling van de dag begonnen zijn we eerst weer even teruggereden naar de Balconies, maar dit uitzicht viel tegen na de prachtifge wandeling van zonet..
Dus op naar MacKenzie Falls. Weer een waterval, dacht ik even..maar wat een mooie! De klim naar bedenen was behoorlijk steil en onderweg maakte ik me al stiekem zorgen over de tocht naar boven...wat dus echt afzien was! Pff, mijn slechte conditie werd nog eens extra benadrukt door de 60-jarige man die me voorbijkwam...ik heb me sterk voorgenomen toch echt naar de sportschool te gaan hier!!


MacKenzie Falls (zie links de steile trappen!!)

Hierna waren we het wandelen wel zat en zijn we terug naar Melbourne gereden..
Het was een fantastiche trip en heel gezellig, maar nu is het weer tijd om geld te verdienen!!!
te